|
|
DUCATI CUCCIOLO |
 |
Tijdens de tweede wereldoorlog leefde er in Italië een vooruitziende advocaat, genaamd Aldo Farinelli, die voorzag dat er na de stopzetting van de vijandelijkheden nood zou zijn aan goedkoop gemotoriseerd transport. Aldus begon hij tezamen met de technicus Aldo Leoni een motor te ontwerpen die zeer simpel was van opbouw, dus goedkoop om te produceren, en die gemakkelijk onder een gewoon fietsframe kon gemonteerd worden. |
In 1945 werd de motor aan het grote publiek voorgesteld in het motorblad "Motociclismo". Het artikel had als titel "A Torino é nato un Cucciolo", wat zoveel wil zeggen als: in Turijn is er puppy geboren.
|
|
 |
Eerst geproduceerd onder de merknaam Siata werd er in 1946 een overeenkomst gesloten met de bazen van Ducati Meccanica voor de productie van grotere aantallen Cucciolo motorblokken, omdat men bij Siata de bestellingen niet kon volgen. De fabriek van Ducati, gelegen in de Borgo Panigale te Bologna, was tijdens de tweede wereldoorlog door de Amerikaanse luchtmacht vakkundig tot puin gebombardeerd. |
Maar nadat de staatsholding IRI* het bedrijf had overgenomen van de originele eigenaars, de gebroeders Ducati, was er genoeg geld beschikbaar om de fabriek volledig te herbouwen en zocht men zaken om in de grote, en voorlopig lege, hallen te fabriceren.
|
|
 |
Voor de tweede wereldoorlog was Ducati een fabrikant van optische en electronische apparatuur zoals fotocamera’s en radio’s en zo was de Cucciolo het eerste project waarbij er een verbrandingsmotor kwam kijken. De eerste jaren werd de motor verkocht in een kit, aangeboden in een houten kistje tezamen met alle benodigdheden om van een fiets een bromfiets de maken, zoals tank, gashendel en bediening van de versnellingsbak.
|
| * afkorting voor Istituto di Ricostruzione Industriale, vertaald Instituut voor Industriële Heropbouw. |
|
|
|
|
)
)
)
)
)
